Ali Kerem Bebeğin Doğum Hikayesi

0 164

Bu Ali Kerem. Benim oğlan. 30 umda anneliği tattırdı bana. Tam olmaz derken geldi. Malum gecikmeden sonra kendimi attım hastaneye. Tek başıma 45 dk bekleyin dediler 45 gün oldu sanki. Elime sonuç kağıdı veren kadın şöyle bir gözümün içine baktı o an içim aydınlandı. Bir şey demedi ama küçük kalbi daha o dakika hissettirdi kendini.
Eşime bir küçük bezelye ile verdim müjdeyi. Küçük bezelyemiz yola çıkmıştı hayırlısı ile bekledik 9 ay 13. Haftada küçük bir sendeledik ama onu da atlattık. Acilde duyduğum kalp atışı sesi etrafımdaki bütün sesleri bastırdı. O beni ben onu seviyorduk. Bırakmaya hiç niyeti yoktu birbirimizi.
Ve o gün 12.11.2016. Gece heyecandan uyumak istemeyişimiz yetmezmiş gibi sabahın köründe kalktık. Ben 1 eşim 9 heyecanlı. Hastaneye vardık 9.30 da gelin dediler 8.30 da oradaydık ki hastane yürüme mesafesi 10 dk uzaklıkta. O kadar erken gidersen oda bulmazlar tabi.Odalar boşalıp temizlenene kadar doğumhaneye aldılar beni. Ve yanıma yalnızca 15 senelik dostumu aldılar.Tekrar ntsye bağladılar sorular sordular. Hemşire serum takmaya geldi nasıl heyecan var mı dedi? Ben yok desem de damarımı bulamadı kolumda kanın çekilmiş dedi. Ben heyecandan heyecanlı olduğumu bile anlayamaz hale gelmişim. Sonra başladık beklemeye.Odada sıkıldım koridora çıktık elimizde serum arabası bir ileri bir geri başladım ‘ bir gün bir gün bir çocuk eve de gelmiş kimse yok ‘  çenem ağrıyana kadar söyledim. Artık heyecanı siz düşünün. En sonunda kendi odama geçtim akrabalar gelip gitmeye başladı ve ben daha çok konuşmaya bana yat yatağa diyorlar ben sandalyede oturuyorum bana otur diyorlar ben yürüyorum. Ve Eşim kapıdan seslendi geliyorlar geliyorlar. Ben kim geliyor demeye kalmadı girdi içeriye sedye. İşte kalbim ağzıma geldi lafının ne demek olduğunu o an anladım. Çıktım sedyeye yattım. Odadan sedye ile çıktım. Önce babam öptü beni. Sonra yattığım yerden herkes iyi dileklerde bulundu koridorun sonuna kadar hala gelmeye çalışan dostlarımı görüyordum sanki film şeridi gibi geçiyordum sedye ile yanlarından. İşte o zaman ağlamaya başladım. Asansörle aşağıya indik ameliyathaneye gittik oraya girince soğuktan her halde bir kendime geldim.
Hazırladılar beni doktorum geldi hazır mısın dedi ve başladık. Komple uyudum ben. Anestezi uzmanı dilin uyuşacak dedi ama önce kulaklarım çınladı söyledim normal dedi 3 2 1 ve ben uyudum. Sonra ilk hatırladığım soğuk bir odada başımda bir bayan hemşire adımı söylüyor. Uyandı dedi. Dışarı çıkmak için hazırlandık. Kapı açılınca ile eşimi gördüm. Su istedim vermediler  Dostum Elif’im oğlumun videosunu gösterdi asansör gelene kadar, kocaman ağzıyla ağlıyordu. Koca ağızlı dediğimi hatırlıyorum. Asansörle yukarı çıktık ama o kısım yok bende odaya girince babam öptü beni yine  yatağa aldılar herkes nasıl olduğumu soruyordu ki oğlum geldi. Kara kapkara bir şey. Ama benim için pamuk.
Ben heyecanlı olunca çok konuşuyorum başladım yine konuşmaya beni gören sen komple uyumadın mı ne ara uyandın dediler. Öyle mızmızlık yapan bir insan olmadım hiç. Ben çok fazla yatmayacağım diyerek gittim hastaneye öyle de oldu çok şükür. Serumlarım bitiğinde kaldırdılar ayağa. O ilk kalkma baya bir baş dönmeli oldu ama devamı geldi. İlk gece eşim yorgunluktan benim yatağımda ablam tekli koltukta uyurken ben diğer tekli koltukta televizyon izliyordum. Gelen hemşire şaşıp kalıyordu.
2 günün sonunda eve geldik. Evde de benim bir yatağım olmadı öyle. Kalktım düz ayak yapılacak işlerimi yaptım. Oğluma ben baktım 40 çıkana kadar annem kayınvalidem dönüşümlü geldiler ama oğluma hep ben baktım. Uyumak 2 hafta sıkıntı oldu benim için. Ne sırtüstü ne yan yatamıyordum diğer odada köşe koltukta yarı oturur vaziyette yatıyordum. Eşim. Başını bana doğru verip 2 hafta benimle beraber koltukta uyudu. 41. Gün kimse yoktu yanımda. Ve hala yok 10 gün sonra 2 yaşına girecek oğlum ve ben bu satırları yazarken anladım ki ne kadar yakın ama ne kadar uzak bir gün. Ve sanırım hayatımın sonuna kadar en heyecanlı, en mutlu, en hüzünlü, en korkulu günü olarak kalacak. Buraya kadar gelip sonuna kadar okuyan herkese teşekkür ederim. Allahım isteyen herkese bu duyguyu nasip etsin.
Sağlıkla kalın.-

Bunları da beğenebilirsin Yazarın diğer kitapları

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.