Alya Derin Kızın Hikayesi

0 155

Her anneninki gibi benimde kendime göre çok özel ve güzel bir hikayem var.

Hamile olduğumu öğrendiğim günden beri hep normal doğum istedim çevremin ‘sezeryan ol kurtul, korkmuyormusun’ demelerine rağmen normal istiyodum.

Aslında ben sezeryandan daha çok korkuyodum çünkü daha önce ne doğru dürüst iğne yaptırmışlığım ne kan aldırmışlığım ne serum taktırmışlığım yoktu. Çoğu annenin aksine o anı hissetmek istiyodum artık nekadar canım yanacaksa razıydım. Her anne o duyguyu yaşamalı bence tarifsiz😇 Ilk hamileliğim tecrübesizim sancı nasıl gelir ne yapılır, nişan dedikleri nedir? Suyu nasıl gelir insanın ne yapar? Kafam çok karışıktı heyecanlydım.

Doğum çantamız ne olur ne olmaz diye 7. Aydan itibaren hazırdı. Yıkanıp ütülenen minicik minicik giysiler tek eksik kızımdı☺️ son haftalarda NSTye girerken çok heyecanlanıyodum acaba sancı olucakmı kızım gelicekmi diye. Artık 40. Haftanın içindeydik babamız o hafta gece vardiyasındaydı en korktuğum vardiya🙄 ya gece sancılansaydım? Ya suyum gelseydi? Ne yapıcaktım? Sonra bunlar yerini tatlı bi heyecana bıraktı tabii☺️ 40 hafta çok güzel ve rahat geçmişti kızım hiç üzmemişti annesini👶🏼 babamız son gece vardiyasındaydı sanki kasıklarımda bi ağrı bi ağrlık hissetmiştim evde biraz odaları gezdim yürüdüm sonra ağrının geçtiğini hissettim ve yattım bir sonraki gün son kontrolümüz vardı miyadının dolmasınada son 2 gün korkmaya başlamıştım çünkü doktorum bi önceki kontrolümde gelmeye hiç niyeti yok küçük hanımın gayet rahat görünüyo demişti eğer 40 hafta dolana kadar gelmezse 1 gün beklerim sonra alırız sezeryanla demişti.

O gün son kontrol için hastaneye gittiğimizde NSTye bağladılar tam nst bitmek üzereydi ben bişi hissettim akıntı gibi bu çok yürüdüğümde ve yorulduğumda olurdu genelde nst nin bitmesini bekledim ve lavaboya gittim meğer benim suyum gelmiş hemen ebenin yanına gidip durumu anlattım ve doktorun yanına gittik hemen odaya almalarını ve muayene etmelerini söyledi hemen eşimin yanına gidip kızımız geliyo dedim☺️ beni hemen odaya aldılar daha önce o hastanede çalıştığım için herkes beni tanıyodu ve çok ilgileniyolardı.

Ebe beni muayene etti ve 4-5 cm açıklığım olduğunu söyledi suyum geldiği için ve sancımda olmadığı için suni sancı verdiler o sırada eşim eve çantalarımızı almaya gitmişti ilk dakikalarda bi sorun yoktu ama zaman geçtikçe ağrılar çoğalmaya başlamıştı bir süre sonra dayanılmayacak bi hale gelmişti oruramıyodum yürüyemiyodum yatamıyodum acıdan ağlamaya başladım o an korktum işte ya bana bişi olursa bebeğime kim bakıcak nasıl bakıcak diye? Annem kayınvalidem onlarda benimle birlikte ağladılar.

Zaman geçmek bilmiyodu saat 11den 2 ye kadar o acıyı çektim ebe son kez gelip muayene ettiğinde açıklığın 8-9 cm olduğunu söyledi ve hemen doğumhaneye aldılar. Doktorumu kapıdan içeri girerken gördüğümde heycanlanmıştım içimi bi sevinç kaplamıştı☺️ sancılar iyice dayanılmaz bi hal almıştı doktor sancı geldiğinde ıkınmamı söyledi ıkındım ama ıkınamadığımı bebeğin geri gittiğini söyledi sürekli denedim ama olmadı ebe koluyla karnımı aşağıya doğru bastırmaya başladı ya bebeğime bişi olursa diye çok korktum 3 kere denedi tabi ben o ara bütün hastaneyi ayağa kaldırdım🙈 son kez daha denemesini söyledim ve kendimi saldım o an içimden bişi koptuğunu hissttim bi sıcaklık hissettim çok tuhaf bi duyguydu bebeğimi görür görmez ağlamaya başladım benim minicik bebeğim can parçam😍 saat 2:30 du onu kucağıma verdiler nasıl tutacağımı bilemedim ama tarifsiz bi duyguydu inanılmazdı çok güzeldi😇

Sonra giydirmek için aldılar o ara babasına vermişler çok heyecanlandığını söyledi gözleri dolmuş☺️ o gece hastanede kaldık bütün gece uyuyamadım bütün o acıları ağrıları unutmuştum bütün gece onu izledim sabah olunca son kontrollerden sonra hastaneden çıktık 2 kişi çıktığımız evden 3 kişi olarak geri dönmüştük artık evimizde minicik bi altın topumuz vardı🎀 16.06.2015

Bunları da beğenebilirsin Yazarın diğer kitapları

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.