Yusuf Tuğra Bebeğin Hikayesi

0 121

O gün.. Hayatımda yaşayabileceğim en güzel gün. Daha ötesi yoktu bu tarihin 22.06.2016.

Doğuma planli gittik. 38.haftamda çatı muayenesinde normal doğum yapamayacağıma karar verdik. Oysaki kendimi normal doğuma hazır hissediyordum. O duyguyu bilmiyorsun ya , o acıyı daha önce yaşamadın ya o yüzden daha cazip geliyordu. Korkmuyordum! Sezeryan denilince karakara düşünmeye başladım.Kafamda bir sürü sorular??? Genel anestezimi? Hayır asla! Peki spinalmi epiduralmi arasindaki fark ne? derken doktorum spinal anesteziye karar verdi.

Tek doz iğne yani anında uyuşuyormuş. İşte öyle “muş,miş”lerle olmuyor. Demesi kolay gel sen bana sor. Acaba ayaklarım kısa sürede açılacak mı? İğne acıtacak mı? derkenn…… O gün geldi çattı.

Kırklareli’nden Edirne’ye gidene kadar o yol bana bitmek bilmedi. Yatış yapıldı. Beni odaya aldılar, hazırladılar. Çok heyecanlıydım. Eşimin gözlerinde ise heyecandan cok kaygı vardı. Onu görünce heyecanım ikiye katlandı. Bebeğimize kavuşmaya sadece dakikalar kalmıştı.

İğnemi vurdular. Öyle tahmin ettiğim gibi acımadı. Burada kendinizi sıkmamanız çok önemli. Ondan sonrası kolay. Zaten birşey hissetmiyorsunuz. 5dk.sonra bebek çıktı diyolar zaten ☺Tabi bebeği çıkartırken sizi sarstıklarını hissediyorsunuz. Yanında aşısını vuruyolar , ölçüyorlar, tartıyorlar. Onu izlemekle geçiyor zaman..

İnanamadım.. Onu görünce yanağımda bebeğimin sıcaklığını hissedince ilk sorum sağlıklı mı? oldu Allahıma şükürler olsun. Sağsalim kavuştum yavruma. Bu arada 3500 kg 52 cm. boyunda bi erkek bebeği dünyaya getirdim.

Bu hayatta yaptığım en güzel şey oydu benim için. Can’ımdan can herşeyim iyiki oldu ,iyiki var. Heralde onun ağlarken benim mutlu olduğum tek an bu olucaktı. Genel anesteziyi tercih etmedim. En önemlisi ilk yarim saatte bebeğimi emzirebildim. Sezeryanli olduğum için tabiki sütlerim gelmedi. Azda olsa o ilk sarı sütü vermeye çalıştım.

Zaten bebeğiniz ilk günlerinde sadece bir tatlı kaşığı kadar sütle doyuyorlar. Odaya geldiğimde 6 saat sonra ayaklarım tam anlamıyla açıldı. Oda içinde bir tur atıp tekrar uzandım. O ilk kalkış zor oluyor. Mutlaka yavaş yavaş yürümelisiniz. Kendinizi çabuk toparlamak için ben bi yarım saat sonra tekrar yürümeyi denedim. Koridora çıktım. Gitgide daha iyi olmaya başladım. Böylelikle gazımızda rahat çıkarttım ve doktorumdan bi aferin aldm☺Kesinlikle yanınızda anneniz veya çok güvendiğiniz, iyi moral veren birini götürün. Aksi taktirde daha sütün gelmedi , doymaz bu çocuk, aç ondan ağlıyor, gibi şeyler duyup Can’ınızı yok yere sıkarsınız.

Her annenin sütü bebeğine yeter. Bunu kafaya takmayın. Zaten evinize geçtiğinizde sıcak bi duş aldığınızda sütlerinizde gelmeye başlayacaktır. Minicik yavrunuz doyucaktır .

Sonunda evimize geldik ve herşey yolunda gidiyordu. Muhtemelen bu dönemde geçmiş olsuna gelen çok insan olucaktır. Kesinlikle onların dediklerine kafa yormayın. İlk sordukları emziriyormusun? Sütün varmı? Olaki onların yanında bebeğiniz ağlamaya başladı. Kucağınızda sakinleştirmeye çalışıyorsunuz. Size akıl vericeklerdir. Kucağa alıştırma. Çok zorlanırsın!! Unutmayın, bebeğiniz sizin kokunuzla huzur buluyor. Sizi istiyor. Hiçkimse sizin kadar bebeğinize iyi bakamaz. Kucağınıza almaktan korkmayın. Minik yavrunuzun buna çok ihtiyacı var.

Zaten belli bi yaşa geldiklerinde istesenizde kucağınızda tutamayacaksınız. Size duygularımı ve yaşadıklarımı. olabilecekleri elimden geldiğince anlatmaya çalıştım. İnşallah birilerine faydam olur. Hayırlısıyla bebişlerinize kavuşmanız dileğiyle …

Bunları da beğenebilirsin Yazarın diğer kitapları

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.